
Wypowiedzenie natychmiastowe na chorobowym w Niemczech – zazwyczaj niezgodne z prawem.
30 stycznia, 2026
Zapisywanie fałszywego czasu pracy jako powód do wypowiedzenia w Niemczech.
11 lutego, 2026Gewerbe czy umowa o pracę – co jest lepsze w Niemczech?
Wielu pracodawców lub zleceniodawców w Niemczech proponuje szukającym pracy pracę na Gewerbe. Oznacza to własną działalność gospodarczą.
Osoby pracujące w Niemczech na Gewerbe mogą same ustalać swój czas pracy, same decydują o tym, czy i kiedy będą miały urlop – jedyna za co są odpowiedzialne to wykonanie dzieła lub prac na czas. A czy będą to robić kilka dni po trochu, czy całą pracę wykonają ostatniego dnia przed terminem oddania – jest to zasadniczo ich sprawa.
O ile nie ma konkretnych wytycznych w umowie co do wykorzystywanych materiałów lub sposobu wykonania prac, wtedy środki i sposób wykonania prac wybiera również osoba na Gewerbe.
Do minusów należy brak prawa na Gewerbe do niemieckiego chorobowego od zleceniodawcy (u pracowników płacone przez pracodawcę przez pierwsze 6 tygodni chorobowego).
Osoby na Gewerbe mogą domagać się płatnego urlopu tylko wtedy, jeśli pracują tylko lub przeważająco dla jednego zleceniodawcy.
Osoby na Gewerbe, pracujące tylko dla jednego lub przeważająco tylko dla jednego zleceniodawcy muszą płacić składki na ubezpieczenie emerytalne w Niemczech – aktualnie jest to 18,4 % zysku. Podobnie jest z wieloma osobami mającymi papiery rzemieślnicze wymagającymi wpisania na niemiecką listę rzemieślniczą (Handwerksrolle).
Osoby na Gewerbe muszą same płacić składki na ubezpieczenie zdrowotne i opiekuńcze w Niemczech – aktualnie jest to około 19,2 % zysku. Prawo do chorobowego od 7 tygodnia z niemieckiej kasy chorych osoby na Gewerbe mają tylko, jeśli płacą odpowiedni dodatek do składek w wysokości średnio 0,6 % zysku.
Większość osób pracujących w Niemczech na Gewerbie nie ma niemieckiego ubezpieczenia publicznego na wypadek wypadków w pracy. Muszą dochodzić wtedy odszkodowania od winnego wypadku – co jest trudniejsze niż wniosek o świadczenia z niemieckiej kasy od wypadków w pracy.
Osoby pracujące w Niemczech na Gewerbie muszą prowadzić własną księgowość i sami składać deklaracje podatkowe (dotyczące niemieckiego VAT-u lub niemieckiego podatku dochodowego).
Zakończenie współpracy z osobą pracująca w Niemczech na Gewerbe jest przeważnie łatwe i bezbolesne dla zleceniodawców. Spory o ewentualnie utracony przez bezpodstawne zakończenie współpracy zarobek, choć często mają same w sobie spore szanse na wygraną, wymagają wpłaty zaliczki na koszty sądowe – jeśli podczas procesu będzie potrzebna jakaś ekspertyza, wtedy też osoba na Gewerbe wnosząca pozew musi wpłacić zaliczkę na koszty biegłego, który kosztuje kilka tysięcy euro.
Za to nie trzeba wpłacać w Niemczech żadnych zaliczek na koszty sądowe, jeśli pracuje się na umowie o pracę i składa pozew do niemieckiego sądu pracy.
Osoby pracujące w Niemczech na umowach o pracę są często chronione przed zwolnieniami. Ochronę przed zwolnieniami z pracy w Niemczech uzyskuje się po 6 miesiącach pracy na umowie o pracę w jednej firmie, jeśli w zakładzie pracuje więcej niż 10 pracowników (z tego każdy na etacie 30 godzin na tydzień). Ochronę przed zwolnieniami z pracy w Niemczech mają osoby pracujące na umowie o pracę będące w ciąży, podobnie osoby inicjujące wybory do rad zakładowych lub będące członkami rady zakładowej.
Z tego wszystkiego widać, że dla przedsiębiorców Niemczech dużo wygodniejsze jest, jeśli pracują dla nich osoby na Gewerbe. Stąd wielu przedsiębiorców w Niemczech próbuje namawiać na pracę na Gewerbe. Jest to dla nich związane z ryzykiem, ponieważ jeśli urzędy w Niemczech stwierdza, że pomimo umowy na papierze z kimś na Gewerbe, tak naprawdę miał miejsce stosunek pracy, wtedy zleceniodawca (a tak naprawdę pracodawca) będzie musiał płacić wszystkie składki za pracownika – za cały okres współpracy. Często kończy się to upadłością i postępowaniem karnym. Ocena, czy ktoś pracujący oficjalnie na Gewerbe, pracował tak naprawdę w ramach stosunku pracy, jest podejmowana w Niemczech przede wszystkim na podstawie faktycznego przebiegu współpracy – a nie na podstawie tego, co zostało zapisane w umowie.





