Wypowiedzenia w związku z przerwami w pracy w Niemczech.

Wypowiedzenia w związku z przerwami w pracy w Niemczech.

Przerwy w pracy to w Niemczech z góry ustalone przerwy w wykonywaniu pracy, w trakcie których pracownik nie jest zobowiązany ani do świadczenia pracy, ani do pozostawania w gotowości do jej wykonywania. Musi to być czas, którym pracownik może swobodnie dysponować.

Za przerwy w pracy pracodawcy w Niemczech nie muszą płacić.

Celem przerwy jest wypoczynek pracownika – dlatego pracownik nie może być w Niemczech zobowiązany do podjęcia pracy lub czekania w gotowości do pracy podczas ustawowej przerwy w pracy.

Pracodawca ma w Niemczech obowiązek dbania o to, żeby pracownik robił ustawowe, minimalne przerwy. W przeciwnym razie grożą mu wysokie grzywny.

Jeśli zmiana danego dnia nie wynosi dłużej niż 6 godzin, wtedy nie trzeba dawać pracownikom przerwy.

Jeśli zmiana wynosi więcej niż 6 godzin a mniej niż 9 godzin – wtedy minimalny czas na przerwy w pracy to w Niemczech łącznie 30 minut. Pracodawca ma prawo rozbić ten czas na dwie przerwy po przynajmniej 15 minut.

Jeśli zmiana wynosi ponad 9 godzin, przerwy muszą wynosić łącznie 45 minut.

W Niemczech nie wolno pracować dłużej niż 6 godzin bez przerwy. Po 6 godzinach musi mieć miejsce przerwa.

Palacze nie mogą domagać się dodatkowych przerw na palenie papierosów. Inaczej jest, jeśli istnieje odpowiedni zapis w umowie lub istnieją odpowiednie zasady zakładowe. Ważne jest przy tym, żeby pamiętać o zaznaczaniu dodatkowych przerw na palenie w systemie rejestracji czasu pracy. Robienie przerw bez odpowiedniego rejestrowania się może prowadzić do dyscyplinarnego zwolnienia z pracy.

Jeśli chodzi o przerwy na pójście do toalety – te muszą być zawsze opłacane i wliczają się do normalnego czasu pracy.

Pracodawca nie może w Niemczech dawać pauzy na początku lub na koniec zmiany – przerwa w pracy musi być przerwą między wykonywaniem różnych zadań podczas tej samej zmiany, a nie na jej koniec lub początek.

Pomiędzy zmianami jednego pracownika musi minąć przynajmniej 11 godzin bez pracy.

Sporne wśród sądów pracy w Niemczech jest to, czy krótkie przerwanie 11 godzin bez pracy pomiędzy zmianami (takie jak n. p. telefon od przełożonego) prowadzi do tego, że 11 godzin bez pracy trzeba liczyć od nowa.

Przerwy ustala w Niemczech pracodawca. Pracownik nie może samowolnie ustalać przerw w pracy. Brak wykonywania pracy poza przerwami może zostać zakwalifikowany w Niemczech jako oszustwo na szkodę pracodawcy i prowadzić do dyscyplinarnego zwolnienia z pracy. Udowodnienie takiego oszustwa jest dla pracodawców w Niemczech trudne, więc jeśli nie dostało się wcześniej możliwości ustosunkowania się do zarzutu, wtedy późniejsze wypowiedzenie umowy o pracę przez pracodawcę może zostać przez sąd pracy uznane za nieskuteczne.

Przy ustalaniu przerw pracodawca musi w miarę możliwości uwzględniać ważne dla pracowników sprawy.

Pracodawca ma w Niemczech obowiązek wydać pracownikowi w formie tekstowej ustalenia dotyczące przerw – w szczególności tego, kiedy mają się odbywać lub na jakich zasadach maja być ustalane.

Pracodawca ma w Niemczech obowiązek zapisywania nie tylko początku i końca czasu pracy, ale również to, kiedy miały miejsce przerwy i jak długo trwały.