Blokada niemieckich świadczeń za zwolnienie się z pracy (Sperre)

Blokada niemieckich świadczeń za zwolnienie się z pracy (Sperre)

Prawo do zasiłku dla bezrobotnych ze składek od pensji przysługuje w Niemczech osobie, która jest bezrobotna,zarejestrowała się jako bezrobotna w urzędzie pracy (Agentur für Arbeit) oraz spełniła warunki odpowiednio długiego okresu składkowego.

Jak w każdym ubezpieczeniu – jeśli ktoś sam świadomie doprowadza do ubezpieczonego zdarzenia (jak np. wypadek samochodowy albo właśnie utrata pracy), wtedy nie może domagać się świadczeń z ubezpieczenia.

Prawo do zasiłku dla bezrobotnych zostaje w Niemczech zawieszone na okres do pierwszych 12 tygodni, jeśli pracownik naruszył obowiązki wynikające z ubezpieczenia od bezrobocia, nie mając ku temu ważnego powodu.

Naruszenie obowiązków ubezpieczeniowych ma w Niemczech miejsce, gdy bezrobotny rozwiązał stosunek pracy i tym samym umyślnie lub rażąco niedbale doprowadził do bezrobocia. Podobnie jest gdy pracownik przez zachowanie niezgodne z umową dał powód do rozwiązania umowy o pracę. W grę wchodzą tym samym:

– wypowiedzenie złożone przez samego pracownika,

– zawarcie umowy rozwiązującej stosunek pracy (tzw. Aufhebungsvertrag, czyli słynne „za porozumieniem stron“)

– wypowiedzenie dokonane przez pracodawcę z powodu naruszenia obowiązków umownych przez pracownika (tzw. wypowiedzenie z przyczyn zawinionych przez pracownika – verhaltensbedingte Kündigung).

W przypadku niemieckiego wypowiedzenia z przyczyn zdrowotnych (personenbedingte Kündigung) utrata świadczeń nie następuje, ponieważ rozwiązanie stosunku pracy nie nastąpiło z winy pracownika. To samo dotyczy wypowiedzenia z przyczyn ekonomicznych lub organizacyjnych (tzw. betriebsbedingte Kündigung).

Zachowanie niezgodne z umową ze strony pracownika nie prowadzi w Niemczech do utraty świadczeń, jeżeli z drugiej strony pracodawca i tak mógłby rozwiązać stosunek pracy z powodów zdrowotnych(personenbedingte Kündigung) lub ekonomiczno-organizacyjnych (betriebsbedingte Kündigung), albo gdy stosunek pracy zakończyłby się w tym samym terminie z innego powodu (np. z powodu upływu terminu umowy na czas określony).

Inne powody utraty niemieckich świadczeń z publicznego ubezpieczenia od bezrobocia na okres do pierwszych 12 tygodni to:

• odmowa przyjęcia nowej pracy,

• niewystarczające własne starania o nowe zatrudnienie,

• odmowa udziału w kursach integracji zawodowej albo przerwanie takiego kursu

• odmowa lub przerwanie udziału w zawodowym kursie języka niemieckiego,

• niestawienie sie na wezwanie urzędu pracy,

• lub zbyt późne zgłoszenie się jako osoba poszukująca pracy.

Utraty świadczeń z powodu bezrobocia można w Niemczech uniknąć, jeśli biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności konkretnego przypadku osoba bezrobotna miała ważny powód do porzucenia pracy.

Ważny powód nie występuje, jeżeli osoba bezrobotna przez pomyłkę uznała że istnieją odpowiednie okoliczności, albo jeśli prawidłowo rozpoznała stan faktyczny, ale wyciągnął błędne wnioski co do konsekwencji. W takich przypadkach niemiecki urząd pracy możne jednak rozważyć w szczególnie trudnej sytuacji redukcję utraty świadczeń.

Jako ważny powód do rozwiązania stosunku pracy przez pracownika mogą zostać uznane w Niemczech wszystkie okoliczności, które uprawniałyby tegoż pracownika do natychmiastowego rozwiązania umowy z ważnego powodu. Wymaga się przy tym, aby przed złożeniem wypowiedzenia pracownik podjął próbę znalezienia innego zatrudnienia, nawet kosztem własnych interesów i kontynuując najpierw dotychczasowe zatrudnienie.

Przykładowe sytuacje, które mogą uratować przed utrata swiadczen:

• niezgodne z przepisami prawa warunki pracy,

• znaczne zaległości w wypłacie wynagrodzenia (np. z powodu niewypłacalności pracodawcy),

• rażąco niskie wynagrodzenie (np. co najmniej 30% poniżej lokalnie panujących stawek).

Uznawane są również powody osobiste, takie jak np. przyczyny religijne lub związane z konfliktem sumienia. W takich przypadkach pracownik powinien przed rozwiązaniem stosunku pracy podjąć próbę usunięcia przeszkody, w miarę możliwości w porozumieniu z pracodawcą – chyba że takie działanie z góry nie ma szans powodzenia.

Również ograniczenia zdrowotne mogą uzasadniać rezygnację z pracy, ale dla ich udowodnienia zalecane jest przedstawienie zaświadczenia od lekarza orzecznika.

Ważny powód może również wystąpić wtedy, gdy przeprowadzka z partnerem lub partnerką i wspólnym dzieckiem ma na celu (ponowne) utworzenie wspólnoty rodzinnej lub kontynuację związku mającego cechy małżeństwa.